Een filmpje maken met kinderen: zo begin je

Bijna iedereen heeft een camera in zijn broekzak, en bijna elk kind wil er wel iets mee. Het mooie is: je hebt maar een paar afspraken nodig om daar in één middag iets van te maken dat er echt uitziet als een film.

Dit zijn ze.

Beslis eerst wat er gebeurt

Film begint met beslissen, niet met filmen. Een verhaal hoeft niet ingewikkeld te zijn: er moet iets weg zijn, iemand moet er iets van vinden, en aan het eind wordt het opgelost. Dat is genoeg voor vijf minuten film.

Leg van tevoren vast wie wie speelt, wat er in elke scène gebeurt en in welke volgorde je draait. Niet om het strak te maken, maar omdat kinderen die weten wat er komt veel losser spelen.

Verdeel ook de banen achter de camera

Achter de camera zitten de leukste banen: regisseur, camera, geluid, decor en de klapper. De regisseur zegt "actie" en "cut" en bepaalt of een scène goed genoeg was. Dat is de meeste macht die een kind die middag kan krijgen, en dat weten ze heel goed.

Laat die taken per scène wisselen. Dan heeft iedereen een keer geregisseerd en een keer gefilmd, en het kind dat liever niet in beeld komt heeft meteen een plek die er echt toe doet.

Vier standpunten zijn genoeg

Je hoeft kinderen geen cameracursus te geven. Vier soorten beeld zijn genoeg, en ze snappen het binnen vijf minuten:

• Totaal. Van veraf, je ziet de hele groep en waar het zich afspeelt.
• Medium. Van middel tot hoofd. Dit gebruik je als iemand praat.
• Close-up. Alleen het gezicht. Zo zie je wat iemand voelt.
• Detail. Een klein ding van heel dichtbij: een briefje, een voetstap, een hand op een deurklink.

Wissel die af en het ziet er meteen uit als een film. Dat is echt het hele geheim.

Zet de telefoon neer

Stilstaand beeld is het grootste verschil tussen thuisopname en film. Een statief is handig, maar een stapel boeken werkt ook. Neerzetten, kader bepalen, draaien.

Twee dingen nog die veel schelen. Film liggend, dan past het straks mooi op de tv. En laat de telefoon na "actie" nog twee tellen doorlopen voor je stopt, dan heb je bij het monteren ruimte om op te knippen.

Film in volgorde

Echte filmploegen draaien door elkaar, omdat dat goedkoper is. Met kinderen doe je dat niet. Film scène 1, dan 2, dan 3. Ze blijven zo in het verhaal zitten en je hoeft niemand uit te leggen waarom hij nu alvast moet schrikken van iets wat nog niet gebeurd is.

En film de bloopers

Altijd. De mislukte takes zijn later het stuk waar het hardst om gelachen wordt, en je hoeft er niets extra's voor te doen.

Wat een filmpje een film maakt is niet de camera. Het is dat iemand van tevoren heeft bedacht wat er gebeurt.

En dat bedenken hebben wij alvast gedaan: zes scènes, tien rollen, en bij elk shot staat welk camerastandpunt erbij hoort.